After some time now I’ve been busy in my life, well sort of. Doing nothingness in my existence surfing the net and i stumble upon a story in which i already read it in the past. The post that he made really make me feel like I’m into this great feeling that you somehow embrace life as it is. Hindi ko na patatagalin pa and i will get straight to the point, i write a story about this girl and how i feel towards her..so i put it up on the net so anyone can see it and maybe one day she will saw it too(ambabaw noh). And since I’ve been in a very far place I’ll just want to give it a shot and post it here hehehe. Anyways her name is Lou and this is for her, so mag-baon ka na ng maiinom at makakain and be ready to cry(or laugh).
— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —
My story began on feb 12,’05 pagkatanda ko sabado ito kahit tignan mo pa sa kalendaryo, siempre eto ang date na hindi ko malilimutan, bandang hapon ng gabi yon sa tambayan namin sa isang internet shop sa likod ng ue caloocan, nagyaya ang mga barkada ko na maglaro ng rose online, isa siyang kilalang game noon. Siempre dahil tambayan namin yun maiingay kami puro sigawan puro kantyawan kwento dito kwento doon at habang naglalaro ako kasama ng iba ko pang mga kaibigan bigla na lang ako napatingin sa pintuan pero wala namang pumasok na costumer siempre ako naman tuloy sa paglalaro pero ng lumingon ulit ako sa pintuan biglang may pumasok na babae cute siya, maganda at chinita. Bigla kong naramdaman na hindi ko maipaliwanag, tinanong ng babae sa clerk kung may bakante pa at sinabi ng clerk ay oo meron pa at bigla na lang siya tinuro sa isang bakanteng lugar katabi ng kaibigan ko na naglalaro din. So, i message my friend through the game that "i like the girl who is sitting right next to you" and he said "where?" and i replied "right beside you!", so he looked left and right to make a glympse of the girl and when he saw her my friend immediately said to me that "she’s pretty and beautiful!!", so after that my friend called the clerk whom we know told her that i like the girl who is sitting right next to my friend, and after that the clerk shouted quitely that i like the girl and kept saying my name over and over, buti na lang at medyo maingay sa loob ng shop. I was nervous at that time bcoz the girl might hear her at biglang tanungin kung sino yung lalake na sinasabi ng clerk, and lucky for me she is wearing an earphone which is hard for her to hear it very clearly ^_^ hehe, Pagkatapos ng kantyawan siempre naglaro na lang ako at hindi na lang isipin yung girl at naka-focus na lang sa game na nilalaro ko. Lumipas ang oras at lumipat ng rin ng upuan yung friend ko na naglalaro din para mapag-usapan yung girl, sabi ko naman laro na lang tayo. Pero noong paglingon ko sa kanya wala na siya sa kinauupuan niya, inisip ko na lang na tapos na siyang gumamit ng computer at umalis na, but as soon as i looked at my monitor there she was the girl iam looking for sitting next to me and i never thought the pc right next to me is vacant, and i told the clerk what happened and she told me that the pc she’s using is broken and hanged, kaya pala lumipat eh nasira yung ginagamit niyang computer at tinuro ng clerk na umupo malapit sa akin. Lumipas na naman ng ilang oras eh hindi pa rin siya tumatayo at ilang oras na rin akong naglalaro dahil nga enjoy ako noong time na yun, palingon-lingon pa nga ako sa kanyapara lang makita siya eh at one time kinausap ko yung nasa tabi niya na friend ko rin at kunwari ay may sinasabi ako sa kanya ^_^ hehe, medyo napapansin niya na palingon-lingon ako dahil napansin ko sa mga mata niya na tinitignan niya ako kaya behave na ako at focus na lang ulit ako sa nilalaro kong game. After a long hours of waiting i have to make a move na kahit simpleng hi or hello lang eh may masabi ako sa kanya pero ng sasabihin ko na eh tumayo na siya papunta sa counter at umalis and then i said to myself maybe that is the last time ill see her and maybeshe has a date.
Nang gabing yun hindi ko pa rin siya nalilimutan and im still thinking of her at sabi ko bukas mawawala din to, pero lumipas ang araw hindi ko pa rin siya matanggal sa isip ko, umabot na ng isang lingo eh hinahanap-hanap ko na siya and since that day lagi na lang ako gina-gabi kung umuwi sa amin and hoping na minsan eh mapadaan siya ulit. Days, weeks and a month have passed pero wala pa rin siya lagi ko na ngang tinitignan yung pinto sa shop at nagbabakasakali na siya ang pumasok. Then one day on march 22nd, siempre my usual day tambay sa shop then laro ng games at kwentuhan ng mga barkada, i was sitting near the stairs watching my friends play when suddenly the door opened and there she was wearing a pink dress and blue jeans .. Gosh she’s really beautiful, ako naman kunwari hindi ko siya napansin at tuloy pa rin ako sa kwentuhan naming mga barkada, si jannet naman binibiro niya pa ako dahil nandyan daw yung crush ko sabi ko naman oo napansin ko, then umupo siya malapit sa kabarkada ko dahil nga gagamit siya ng computer ako naman eh hindi mapalagay dahil matagal ko na siyang hindi nakikita kaya naman para akong batang makulit na hindi mapakali ^_^ hehe. Karamihan sa barkada ko eh hindi nila alam na may secret crush ako sa girl na yon and they keep on playing at nagkukwentuhan na lang sila ng kung anu-ano habang naglalaro, ako naman tahimik at walang imik sa isang tabi minsan patu-tayo ako para hindi ako mapansin ng barkada. Then tinopak si jannet at bigla na lang niyang sinabi sa barkada na nandito daw yung crush ko, eh siempre narinig nilang lahat yon dahil medyo gabi na at konti ang costumer, eh di naghihiyawan sila at nagpaparinig doon sa girl, panay ang biro nila sa akin kaya naman ako eh medyo nahihiya na dahil dinig na dinig yon sa buong shop. Hindi ko na lang sila pinansin at dun ako nakaupo sa isang tabi, tahimik at walang magawa, ngunit hindi ko talaga matiis at sumulyap na lang ako ng tingin sa kanya ang ganda niya talaga ang sabi ko. Tulad ng dati umalis na siya na hindi ko man lang siya nababati .. ewan ko at bigla na lang ako na-torpe kaya habang papa-alis na siya eh tinignan ko na lang siya ng maige at pa-smile pa siyang umalis at yun na ang last na nakita ko siya.
Matagal-tagal din na hindi ko na siya na-iisip at na-aalala dahil na rin siguro ay naging abala ako sa aking pag-aaral, dahil finals na at naging busy na rin ako sa mga exams ko sa school. Lumipas ang ilang buwan .. enrollment na naman balik ulit sa school at gaya ng dati tambay ulit para magkita-kita ulit ang mga tropa. One month akong ganun then one night naisipan kong manood ng movie na na-download ng brother ko sa aming computer the title is "My Sassy Girl", sa una akala ko hindi siya maganda panoorin pero hindi pala. Nang natapos na yung movie eh bigla ko na naman siyang na-isip dahil yung babae sa movie ay medyo may pagkahawig sa kanya tsinita at maganda. Kaya simula na naman ulit ng aking kalbaryo sa pag-iisip sa kanya. So, hanggang ngayon siya pa rin ang nasa isip ko kaya gumawa ako ng paraan para makilala siya, hinanap at pinagtanungan ko yung barkada niya yung mga friends niya na kung pede ko ba siyang makilala ngunit lahat yata sila eh inisnab ako at hindi na nag-reply. Humingi ako ng mga advices sa mga kakilala kong babae lahat sila iba-iba ang sagot iba-iba rin ang mga advices nila, halos lahat yata ng paraan eh ginawa ko na ngunit hanggang ngayon eh bigo pa rin ako. Kaya napagisip-isip ko na i-broadcast sa buong mundo ang aking istorya katulad ng ginawa nung lalake na nasa movie na napanood ko at may isa akong friend na naging inspirasyon ko para magawa ko ito. So, heto ulit ako balik sa realidad ng mundo, na hindi ko na siya makikilala o makita man lang sa personal ulit, pero masaya na rin ako sa kanya dahil na rin siguro ay alam ko na masaya na rin siya sa mahal niya ngayon, siguro kung ako yung taong yon eh ako na marahil ang pinakamasayang tao sa buong mundo ^_^. Hanggang dito na lang ang aking istorya kaya kung mabasa man niya ito eh gusto ko lang na maihatid sa kanya kung paano niya ako pinasaya sa mga nagdaan na panahon na nakita ko siya at yung mga obstacles na dinaanan ko at kung paano kita mabubura sa isip ko. But the question is .. is it really gone?
— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —
"It’s hard to let go of someone else who has touched your life, but it hurts more to let go of someone who has never been yours yet changed your life most" -Karen
Here’s the original link. Click me
i won’t forget you guys/gals haha. And ofcourse dun sa isang tao na minahal ko even though na bitter pa rin siya sa akin i hope you understand kung bakit ako naging aggresive and selfish na rin siguro but enough of that naiiyak na naman ako eh. Sa lahat na lang nagbasa nito (kahit wala) salamat sa inyo .. thank you very much i hope you enjoy my childish and somewhat direct to the point personality na na-hurt ko na minsan yung feelings nyo again im deeply sorry and thank you. So guys "this is it" and maybe this is the journey i’ve been waiting for all my life, goodbye everyone goodbye Pilipinas.
a sticker signed by them, how lovely (cry cry cry). sulit naman ang weekend hahaha (and more crying).